BANKART-SLAP LEZYONU


OMUZUN STABİLİZATÖRLERİ

     ∼Statik

  • Kemik
  • Labrum
  • Kapsül
  • Ligamentler
  • Negatif intraartikuler basınç

     ∼Dinamik

  • Kaslar
  • Tendonlar

OMUZUN BAĞLARI

Korakohumeral lig;

Omuz eklemine önden destek olur.

Fleksiyonda gerilerek güçlenir

BAĞLAR

 

Korakoakromial lig.

Humerusun yukarı dislokasyonunu önler.

korokaacromial lig

 

Superior glenohumeral lig.:

Korakohumeral lig. Ve supraspinatus tendonu ile birlikte humerusun başının aşağı doğru yer değiştirmesini engeller

Omuzun 0-60derece elevasyonunda dış rotasyonunu kısıtlar

superir glenohumeral lig

 

Medial glenohumeral lig.: Ana stabilizatördür. Nötralden 90derece abduksiyon sırasında oluşacak dış rotasyonu kısıtlar

medialglonohumeral

 

İnferior glenohumeral lig.: Elevasyonu kısıtlar. Arka kısmı elevasyon ve iç rotasyon sırasında stabilizasyonu sağlayarak öne çıkıkları önler.

inferir glenohumeral

Labrum

labrum

  • Stabiliteyi sağlar
  • Glenoid fossanın derinliğini arttırır.
  • Glenohumeral ligamentlere yapışma yeri oluşturur.
  • Eklem uyumunu sağlar.
  • Humerus başının rotasyonu ile labrumun şekli değişerek glenoid kavitenin kenarlarına esneklik sağlar.

 

Kapsül

omuz kapsul

  •  Geniş bir eklem hareket açıklığına izin verecek şekilde gevşektir.
  • Glenohumeral eklemi destekler ve kuvvetlendirir
  •  Önden glenohumeral ligamenler ve m.subskapularisin tendonu, arkadan m.infraspinatus ve m.teres minor tendonları destekler ve kuvvetlendirir

Artiküler Yüzeyler

1- Eklem yüzlerinin teması: Humerus başı ve glenoid yüzey arasındaki ilişki eklemin instabiliteye yatkınlığını yansıtır.

2- İntrartiküler basınç: Kol hafif elevasyonda iken minimum, tam elevasyonda iken maksimum olduğu gösterilmiştir.

 

Rekürrent omuz instabilitesi iki grupta incelenmektedir.

1- Travmatik, tek yönlü, sıklıkla Bankart lezyonun bulunduğu ve cerrahi gerektiren grup.

2- Atravmatık, çok yönlü, sıklıkla bilateral etkilenmenin olduğu, rehabilitasyona yanıt alınan grup.

Anteroinferior labral lezyonlar

bankart lezynu

 

  • Bankart lezyonu: inferior glenohumeral ligament kompleksinin anteroinferior labruma yapışma yerinden ayrılması olarak tanımlanır.

Tipleri: 

  • TİP 1:  İyi gelişen glenohumeral ligamentle labral ayrılma
  • TİP 2:  Zayıf gelişen glenohumeral ligamentle labral ayrılma
  • TİP 3:  Labral kesilme ile ligamentöz yırtık
  • TİP 4:  Glenoidin kemik defekti ile ligamentöz kesilme
  • TİP 5:  Klasik bankart lezyonu olmadan glenohümeral ligamentin gevşemesi

Artroskobik bankart tamiri;

bankart tamiri

  • Labrum denilen omuz yuvasının ön kısmında bulunan kıkırdak destek tekrarlayıcı omuz çıkıklarının en önemli nedenlerinden biridir. Arkada 1 önde 2 küçük bir delik aracılığıyla yapılan bu cerrahide labrum orjinal yerine dikilir. Bu kıkırdak parçayı kemiğe tesbiti için ucunda ip bulunan 3-5 mm lik bir vida kemiğe yerleştirilir ve labrum da ip kullanılarak kemiğe dikilir.


Superior labral lezyonlar:

slap lzyonu

 


Superior labral lezyonlar:

SLAP lezyonu: glenoid labrumun superiorunda anteriordan başlayıp posteriora doğru uzanan lezyon olarak tanımlanır.

  • Yırtık mekanizması;
    Açık kol üzerine düşme
  • Ağır cisim taşıma
  • Köpek gezdirme sırasında büyük köpeklerin aniden tasmaya asılmas
  • Özellikle iç rot kısıtlı ,post kapsül gergin kişiler

Tipleri: 4 ayrı tipi tarif edilmiştir.

  • Tip I ;hafif bir bozulma ve tırtıklanma vardır.
  • Tip II ve IV ; biceps tendonu yapışma yerinden ayrılmıştır.
  • Tip III ; biceps tendonu sabit kalırken üst kıkırdak halka yırtılır.

Artroskopik tedavi

lavrum yırtıkkartrskopik tedavi
Hafif yırtıklarda bozuk bölgelerin temizliği sonrası yeniden yapışır. Çok ileri yırtıklarda, yuva üzerinde yapışma yerinden kesilerek tendon daha aşağı tesbit edilir. Yırtıkların büyük kısmının ise labrum yırtıklarında olduğu gibi benzer teknikle dikilmeleri gerekir. Tendonun pozisyonu nedeniyle son derece zor ve teknik bir işlemdir.

Semptomlar

  •   –İnstabilite hissi
  •   -Tekrarlayan dislokasyonlar
  •   -Takılma hissi
  •   -Omuzda ağrı

OMUZ İNSTABİLİTE TESTLERİ:

  • SULCUS SIGN
  • APPREHENSION : ( ANT İNSTABİLİTE) dirsek 90* flex da, omuz 90* abd ve dış rotasyona getirilir hastanın kolu geriye doğru götürülür. Humerus başı glenoidal kaviteden çıkıyormu diye bakılır
  • RELOCATION :(ANT İNSTABİLİTE) apprehension testinde instabilite problemi oluyorsa eklemi fikse edip kolu tekrar int rotasyona götürürüz. (gidiyormu, ağrı varmı)
  • OBRİENS TESTİ:(SLAP LEZYONU)dirsek ekstansiyonla birlikte omuz 90* fleksiyona getirilir, kolu max int rotasyona getirdikten sonra 10-15* horizontal addüksiyona getirilir ve aşağı doğru direnç verilir.

 

PAYLAŞ
█ ▌► Bu yazı 4.013 defa okundu ◄ ▌█

Yorum Yapın